We bezitten allemaal stukjes van de puzzel.
Het is voor de mensheid onmogelijk om DE waarheid in z’n volledige omvang te zien. We hebben allemaal puzzelstukjes van de waarheid bij ons. Maar hoe meer we ons eigen gelijk willen halen, hoe minder we open staan voor de informatie die de ander te bieden heeft. We kunnen alleen delen van de waarheid zien. Er is altijd informatie dat verborgen ligt achter figuurlijke gordijnen.
Je moet het zien als het opschonen van je systeem. Hoe meer je in leugens leeft, hoe meer je in de leugens van anderen trapt. Hoe meer je vrij bent van leugens, hoe meer je leugens doorziet. De buitenwereld reflecteert de binnenwereld. De lens waardoor je kijkt wordt wazig wanneer je veel in leugens leeft.
Het gaat erom of je bereid bent de pijn bij jezelf aan te kijken en te doorvoelen. Hoe meer delen je van jezelf aanneemt en doorziet, hoe meer waarheid er in de buitenwereld aan je getoond kan worden. In de spiegel kijken en schaduwwerk doen dragen daar aan bij. Laat je acties met je woorden matchen. Spreek waarheid en handel ernaar.
We houden onszelf heel makkelijk voor de gek. We vertellen onszelf vrij snel dat we waarheid spreken terwijl het een leugentje is. Je moet dan echt heel, heel eerlijk met jezelf zijn en dat kan pijnlijk en confronterend voelen. En een leugentje is niet het einde van de wereld hè. Het geeft niet.
Hoe meer ruis op de lijn, hoe onoverzichtelijker het wordt. Je moet het zien als een antenne die een radiosignaal ontvangt. Als het ontvangst schoon is van verstoringen dan kan je goed horen wat de boodschap is, maar als de lijn vol ruis zit dan is het moeilijk om een heldere boodschap te ontvangen.
En hoe zorg je dan dat er minder ruis komt op de lijn? Dat gaat over de bereidheid om te willen voelen. Voel maar hoe het is om alle gevoelens toe te laten. Oók de pijn. Dat ruimt op.
Telkens als je een stap hebt genomen om meer te voelen en meer in waarheid te leven, hoe meer gordijntjes er open gaan. Je gaat steeds meer puzzelstukjes zien en oppakken. Samen met andere mensen die ook puzzelstukjes hebben ga je de puzzel leggen en dan wordt het plaatje completer. Het samenbrengen van puzzelstukjes creëert een collectieve expansie. De krachten worden gebundeld. Maar in de eerste plaats helpt het jou verder op je persoonlijke pad. En dat is in zichzelf al heel waardevol.
De volledige waarheid kan niet door 1 menselijk wezen alleen waargenomen worden. Daarvoor heb je elkaar nodig. We moéten fungeren als ellkaar spiegel. Het is daarom te makkelijk om iemand anders met een andere visie helemaal af te wijzen als die niet aansluit bij de jouwe. Het veroorzaakt tunnelvisie en brengt je zelden verder. Het is de kunst om met elkaar altijd weer opnieuw te openen voor nieuwe informatie, zodat er steeds nieuwe puzzelstukjes gelegd kunnen worden.