Werkt manifesteren écht of is het een illusie?

Je kent ze wel, de manifestatie goeroe’s die je gaan leren hoe jij je hele droomleven bij elkaar manifesteert. In mijn beleving is dit in de meeste gevallen een misleidende hype. Het laat mensen geloven dat alles in het leven maakbaar is en dat manifesteren een techniek is die je kan leren om te beheersen.

Je kent vast die berichten op sociale media van influencers die als volgt promoten:

“ Ik manifesteerde mijn droomleven als miljonair en ik kan je leren hoe jij dit ook kan doen. Koop mijn cursus en manifesteer je droomleven.”

Worden deze manifestatie goeroe’s niet vooral rijk van het feit dat ze de cursussen verkopen? Verkoopt deze influencer niet een illusie? Als het echt mogelijk was om je leven van a tot z te manifesteren dan zou iedereen een leven zonder pijn leven en iedereen zou financiële overvloed hebben. Manifesteren wordt meestal gebracht als een snelle oplossing en een soort afleiding voor wat er in je leven niet lekker loopt. Je hoeft immers alleen maar een beter leven te (leren) manifesteren.

De spirituele wereld zit vol met snelle oplossingen. En niet alleen de spirituele wereld. Ons leven is ingericht op snel en gemakkelijk. Allerlei vluchtwegen om niet te hoeven voelen en aanwezig te zijn met wat er is in het nu. Soms is dat allemaal niet zo leuk, soms is dat heel erg pijnlijk en verdrietig, soms zit het leven ontzettend tegen. Snelle oplossingen zijn bijna altijd een illusie. Het is niet duurzaam.

Wil je financiële overvloed manifesteren zonder een helder doel? Gewoon omdat je comfort wilt ervaren op je bankrekening? Dan komt de manifestatie behoefte niet vanuit een gezonde plek.

Wil jij je droompartner manifesteren omdat je het zat bent om alleen te zijn? Komt deze manifestatie dan vanuit een gezonde plek? Het is een snelle oplossing.

Wij mensen willen graag in de illusie leven dat alles maakbaar is. Naar mijn inzicht zitten daar grenzen aan. We houden onszelf graag voor de gek. Zeker op het spirituele pad. Heb jij jezelf hier wel eens op betrapt? Je wilt iets manifesteren en als het lukt dat haal je bevestiging uit het idee dat manifestatie bestaat. Maar als het niet lukt dan was het zogenaamd ineens niet voorbestemd. En zo praten we onszelf door de illusie heen. We hebben veel minder controle dan wij onszelf voorhouden.

Maar betekent het dat de kracht van manifestatie helemaal niet bestaat? Dat geloof ik van wel. Maar op een andere manier dan hoe het meestal gepresenteerd wordt. Ik zie manifestatie meer als een vorm van intentie en waar je je focus en energie op richt. Je kan veel manifesteren in dit leven, maar je moet wel zelf de energie in beweging zetten. Het uitspreken van de manifestatie gaat niet al het werk voor je doen. Je moet zelf aan de bak.

Stel: je zit in een baan met een modaal inkomen, je leven is gewoon ‘oke’. Niks slechts, niks groots. Je spreekt de manifestatie uit dat je graag financieel overvloed en vrijheid wilt ervaren in je leven. Geen afhankelijkheid van een baas.

Het gaat niet zómaar gebeuren. Je moet nog steeds zelf actie ondernemen. Er is geen tovenaar die langskomt om jou van een gemiddeld leven, naar een droomleven te toveren. Je zal toch zelf van de bank moeten komen om iets te veranderen. En daar gaat alsnog een hoop angst en inspanning mee gepaard. Transformaties zijn niet altijd even makkelijk. Je moet écht bereid zijn om uit je comfort te stappen.

En als je dan met jezelf aan de slag gaat, waar focus je dan op?

Wat wil je dan precies manifesteren? Vanuit welke plek komt het? Is er eigenlijk wel écht een vrije wil in je manifestaties? Om dit op te helderen wil ik je het verschil uitleggen tussen ego-manifestaties en ziels-manifestaties.

Een manifestatie die uit de ziel komt is een innerlijk kompas dat spreekt. Het gaat in dit geval niet om het plaatje; geld, macht, veiligheid, bezit, buitenwereld. Het gaat bij een ziels-manifestatie om de binnenwereld. Er is een brandend vlammetje in je die je vertelt welk pad het beste bij je past. Je wéét wat je te doen staat, maar vaak wordt het vermeden uit angst. Je voelt waar jouw hart sneller van gaat kloppen. Dat innerlijke vuurtje geeft je een heel schoon, helder en warm signaal over wat jouw pad is. Als je zielsmanifestaties uitspreekt dan gaat alles veel gemakkelijker. Er is dan ook niet veel twijfel over wát jij wilt manifesteren. Het is zelfs de vraag of je dit zelf kiest of dat er voorbestemdheid in het individuele pad zit. In een zielsmanifestatie zit een hele organische beweging. Het kost relatief weinig energie om dingen in beweging te zetten. Het is al voor je uitgelijnd en vanuit verschillende hoeken ervaar je steun en hulp die je aangereikt wordt. Het voelt kloppend.

Een ego-manifestatie zie ik als een manifestatie waar je veel voor moet forceren. Het is vaak een manifestatie die niet met het hart (die ziel) gekozen wordt. Bij deze vorm van manifesteren vul je een leegte. Je zal bij deze vorm van manifesteren ook tegen veel tegenslagen en weerstand aanlopen. Die uitdagingen kan je allemaal overwinnen maar het kost je ook veel. Bij deze vorm van manifesteren leef je een leven dat minder voor je uitgelijnd of ‘voorbestemd’ is. Waardoor alles veel meer moeite en negatieve energie kost. Het is een manifestatie die vaak gebouwd is op het creëren van een gevoel van veiligheid.

Persoonlijk volg ik graag mensen die iets gecreëerd hebben waar ze echt het verschil mee maken. Die iets doen waar ze met hun hele hart in zitten en dat niet in eerste instantie deden om er veel geld mee te verdienen. Mensen die dat innerlijke signaal volg(d)en. Dat zachte stemmetje dat je influistert welk pad uitgelijnd is voor je. Het pad dat werkelijke vervulling biedt.

Kort samengevat: wanneer ik de wens heb om iets te manifesteren vraag ik mijzelf af vanuit welke plek ik de manifestatie wil. Dat wil niet zeggen dat het altijd helemaal helder is direct aan het begin vanuit welke plek het komt. Het begint met bewustzijn. Wanneer je een weg inslaat en intenties zet, voel je gaandeweg wel of het kloppend is of niet. Als het kloppend voelt zit je er met je hart in en als het niet helemaal kloppend voelt dan kan je naar binnen keren om jezelf af te vragen waaróm je die manifestatie zo graag wilt uitzetten. En ook ik trap er regelmatig in dat ik denk dat ik iets heel graag wil, maar gaandeweg er achterkom dat ik mijzelf voor de gek houd. Dat geeft niet, als dat gebeurt doe je niks fout. Het verdiept alleen maar.